Deze site is bedoeld voor zorgprofessionals

Go to /sign-in page

Je kunt nog 5 pagina's bekijken voordat je inlogt

Digitoxine bij hartfalen met verminderde ejectiefractie (HFrEF)

Vertaald vanuit het Engels. Toon origineel.

Auteursteam

Opzet onderzoek

  • dubbelblind, placebogecontroleerd onderzoek
    • willekeurig toegewezen aan patiënten met chronisch hartfalen die een linkerventrikel ejectiefractie van 40% of minder hadden en een NYHA functionele klasse van III of IV (New York Heart Association) of een linkerventrikel ejectiefractie van 30% of minder en een NYHA functionele klasse van II in een 1:1 ratio om digitoxine (in een startdosis van 0,07 mg eenmaal daags) of een overeenkomende placebo te ontvangen in aanvulling op richtlijngerichte medische therapie
    • primaire uitkomst was een samenstelling van overlijden door welke oorzaak dan ook of ziekenhuisopname voor verergering van hartfalen, afhankelijk van welke zich het eerst voordeed

Studieresultaten

  • gedurende een mediane follow-up van 36 maanden deed zich een primair-uitkomstgebeurtenis voor bij 242 patiënten (39,5%) in de digitoxinegroep en 264 (44,1%) in de placebogroep (hazard ratio voor overlijden of eerste ziekenhuisopname voor verergering van hartfalen, 0,82; 95% betrouwbaarheidsinterval [CI], 0,69 tot 0,98; P=0,03)
  • overlijden door welke oorzaak dan ook trad op bij 167 patiënten (27,2%) in de digitoxinegroep en 177 (29,5%) in de placebogroep (hazard ratio, 0,86; 95% CI, 0,69 tot 1,07)
  • een eerste ziekenhuisopname voor verergering van hartfalen kwam voor bij 172 patiënten (28,1%) in de digitoxinegroep en 182 (30,4%) in de placebogroep (hazard ratio, 0,85; 95% CI, 0,69 tot 1,05)
  • ten minste één ernstig ongewenst voorval deed zich voor bij 29 patiënten (4,7%) in de digitoxinegroep en 17 (2,8%) in de placebogroep

Conclusies van de studie

  • Behandeling met digitoxine leidde tot een lager gecombineerd risico van overlijden door welke oorzaak dan ook of ziekenhuisopname voor verergering van hartfalen dan placebo onder patiënten met hartfalen en verminderde ejectiefractie die richtlijngerichte medische therapie kregen.
  • de werkzaamheid van digitoxine die werd waargenomen in de totale proefpopulatie leek consistent te zijn onder patiënten die op de basislijn een angiotensinereceptor-neprilysineremmer of natrium-glucose cotransporter 2 remmer gebruikten en onder patiënten die drievoudige of viervoudige combinaties van door richtlijnen aanbevolen medicijnen gebruikten.

Opmerkingen:

  • digitoxine is een hartglycoside
    • De concentraties in het bloed kunnen stabiel blijven zonder dosisaanpassingen, zelfs bij patiënten met progressieve nierdisfunctie.

Referentie:

  1. Bavendiek U et al; voor de DIGIT-HF Studiegroep. Digitoxine bij patiënten met hartfalen en verminderde ejectiefractie. NEJM 29 augustus 2025.

Maak een account aan om paginanotities toe te voegen

Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt

De inhoud hierin wordt uitsluitend ter informatie verstrekt en vervangt niet de noodzaak om professioneel klinisch oordeel toe te passen bij het diagnosticeren of behandelen van een medische aandoening. Raadpleeg een bevoegde arts voor de diagnose en behandeling van alle medische aandoeningen.

Volgen

Copyright 2026 Oxbridge Solutions Limited, een dochteronderneming van OmniaMed Communications Limited. Alle rechten voorbehouden. Elke verspreiding of vermenigvuldiging van de hierin opgenomen informatie is strikt verboden. Oxbridge Solutions ontvangt financiering uit advertenties, maar behoudt redactionele onafhankelijkheid.