Atypische verruculeuze endocarditis van Libman-Sacks wordt bij autopsie gevonden bij tot wel 40% van de patiënten met SLE.
Fibrillaire, steriele vegetaties komen meestal voor aan de onderkant van de mitralisklep, maar kunnen zich ook aan beide kanten van de vier hartkleppen ontwikkelen. De laesies lijken op die van marantische endocarditis, behalve dat bij Libman-Sacks focale necrose van de klepbladeren kan optreden.
Meestal zijn de verrucae klinisch geruisloos. Klepdisfunctie, vooral mitralisklep- of aortaregurgitatie, wordt meestal geassocieerd met de genezen vorm van de laesie, de fibreuze plaque. De aan- of afwezigheid van geruis correleert echter slecht met autopsiebevindingen. De laesies geven een verhoogd risico op infectieuze endocarditis.
Maak een account aan om paginanotities toe te voegen
Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt