De celkern is een organel dat ongeveer een tiende van het volume van een eukaryote cel inneemt. Door de aanwezigheid van DNA speelt de kern een centrale rol in genexpressie, erfelijkheid en celdeling. In theorie fungeert de celkern als een toevluchtsoord voor de precieze interpretatie van de genetische code, weg van de talloze cytoplasmatische functies.
Er zijn verschillende eiwitten aanwezig die de functie ondersteunen, bijv:
- DNA-bindende eiwitten - histonen
- DNA-polymerasen
- RNA polymerasen
- RNA transcript verwerkende enzymen
- genregulerende eiwitten
- ribonucleoproteïnecomplexen die boodschapper-RNA bevatten
DNA kan op verschillende manieren worden opgeslagen in de celkern, bijvoorbeeld in chromosomen, chromatiden, chromatine, nucleosomen, het Barr-lichaam of de nucleolus. De nucleolus heeft een speciale functie als oorsprong van ribosomaal RNA. Alle nucleaire componenten zijn gesuspendeerd in amorf nucleoplasma - karyolymfe - en omhuld door een gespecialiseerd nucleair membraan.
Enkele cellen hebben de kern achterwege gelaten ten koste van de functie, zoals de opslag van hemoglobine in de rijpe erytrocyt.
Gerelateerde pagina's
Maak een account aan om paginanotities toe te voegen
Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt