Een insulinetolerantietest is niet zonder aanzienlijke risico's en mag alleen worden uitgevoerd door een ervaren arts die de complicaties begrijpt. De test wordt meestal alleen uitgevoerd in tertiaire centra.
Het principe is om een bolus insuline toe te dienen en met regelmatige tussenpozen de reactie op groeihormoon, cortisol en prolactine te meten. Het is heel belangrijk om ook de bloedglucose te controleren, omdat hypoglykemie ernstig kan zijn en behandeling nodig kan hebben.
Een tekort aan groeihormoon wordt gesuggereerd door een slechte respons op de insulinestimulans.
Voordat de test wordt gestart, moet een normaal cortisol worden aangetoond.
*De referentiebereiken voor tests kunnen per laboratorium verschillen. Ook groeihormoonstimulatietests kunnen moeilijk te interpreteren zijn; de afkapwaarde voor een 'normale' groeihormoonrespons is niet universeel overeengekomen en de hormoonspiegels die door provocatie worden bereikt, zijn afhankelijk van de leeftijd en het puberteitsstadium van het kind (evenals van de gebruikte stimulus en test) (1).
Referenties:
(1) Drugs and Therapeutics Bulletin (2002), 40 (3), 17-20.
Maak een account aan om paginanotities toe te voegen
Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt