De GUSTO-studie vergeleek trombolytische regimes en de effecten van verschillende manieren van heparinetoediening:
- streptokinase versus weefselplasminogeenactivator
- intraveneuze versus subcutane heparine
Het GUSTO-onderzoek toonde aan dat:
- er een verbeterde overleving was geassocieerd met de toediening van recombinante weefselplasminogeenactivator (t-PA) in een versneld doseringsschema vergeleken met streptokinase
- het optimale regime is versnelde t-PA met intraveneuze heparine
- er is geen significant verschil in mortaliteit tussen het gebruik van intraveneuze en subcutane heparine bij gebruik in combinatie met streptokinase in normale dosering
Het onderzoek ondersteunt de hypothese dat een sneller en vollediger herstel van de coronaire bloedstroom door de aangetaste slagader resulteert in betere ventriculaire prestaties en een lagere mortaliteit bij patiënten met een myocardinfarct.
Referentie:
- De GUSTO-onderzoekers. (1993). Een internationaal gerandomiseerd onderzoek waarin vier trombolytische strategieën voor acuut myocardinfarct worden vergeleken. New Engl. J. Med. 329, 673-82.
- De GUSTO-onderzoekers. (1993). The effects of tissue plasminogen activator, streptokinase, or both on coronary-artery patency, ventricular function, and survival after acute myocardial infarction. New Engl. J. Med. 329, 1615-22.
Gerelateerde pagina's
Maak een account aan om paginanotities toe te voegen
Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt