De behandeling van actinomycose bestaat uit een hoge dosis antibiotica (18-24 miljoen eenheden per dag) intraveneuze penicilline G gedurende twee tot zes weken, gevolgd door orale penicilline V in een dosis van 2-4 g/dag gedurende zes tot 12 maanden.
- het risico dat actinomyces penicillineresistentie ontwikkelt is laag.
- actinomyces is ook gevoelig voor β-lactams (waaronder benzylpenicilline, amoxicilline, ceftriaxon, meropenem en piperacilline-tazobactam), doxycycline, clindamycine, erytromycine en claritromycine.
- Voor patiënten die allergisch zijn voor penicilline¸ kunnen doxycycline, minocycline, clindamycine en erytromycine worden voorgeschreven.
De moderne benadering is echter meer geïndividualiseerd en varieert afhankelijk van de plaats van infectie, de ernst van de ziekte en de reactie van de patiënt op de behandeling. In de eerste fase van de behandeling moeten ook andere bacteriën op de infectieplaats worden behandeld. Mogelijke eerstelijnsbehandelingen zijn:
- een β lactam en een β lactamase inhibitor zoals clavulanaat of tazobactam
- dit regime biedt extra bescherming tegen potentiële β lactamase producenten zoals S aureusGram-negatieve anaeroben en Enterobacteriaceae (in abdominale actinomycose)
- bij abdominale actinomycose -
- een combinatie van amoxicilline en clavulaanzuur met metronidazol (of clindamycine) voor streng anaeroben plus een aminoglycoside, zoals gentamicine, voor resistente Enterobacteriaceae.
- piperacilline-tazobactam of een carbapenem (imipenem of meropenem) kan een geschikt alternatief zijn.
Traditioneel wordt een behandeling van zes tot 12 maanden aanbevolen, maar dit is mogelijk niet bij alle patiënten nodig. Kortere antibioticakuren zijn effectief gebleken bij de behandeling van orocervicofaciale, thoracale en pelvische actinomycose.
Chirurgische opties
- bij patiënten met uitgebreid necrotisch weefsel, sinuskanalen of fistels kan chirurgische resectie ook nodig zijn
- kan ook nodig zijn als maligniteit niet kan worden uitgesloten of als grote abcessen of empyemen niet kunnen worden gedraineerd door percutane aspiratie
- Verder kan chirurgie een goede optie zijn voor patiënten die niet reageren op medische behandeling.
Intra-uteriene hulpmiddelen moeten worden verwijderd bij patiënten met bekken- of buikactinomycose.
Referentie:
Maak een account aan om paginanotities toe te voegen
Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt