Diagnose
Het stellen van de diagnose actinomycose is moeilijk. Het moet worden vermoed bij patiënten met de volgende klinische 'waarschuwingssignalen'
- indolent verloop
- chroniciteit
- massa-achtige kenmerken
- ontwikkeling van sinuskanalen (die kunnen genezen en zich opnieuw vormen)
- progressie door weefselvlakken
- refractaire of recidiverende infectie na een korte antibioticakuur
Een definitieve diagnose hangt af van het isoleren van het organisme uit een klinisch monster.
Onderzoeken die nuttig zijn bij actinomycose zijn onder andere
- bloedonderzoek - meestal niet specifiek, kan anemie, milde leucocytose, verhoogde ESR en CRP en alkalische fosfatase (bij leveractinomycose) vertonen
- histopathologie - de aanwezigheid van grampositieve filamenteuze organismen en zwavelkorrels bij histologisch onderzoek is sterk ondersteunend voor de diagnose actinomycose
- microbiologie - directe isolatie van het organisme (uit een klinisch monster of uit 'zwavelkorrels') geeft een definitieve diagnose
Opmerking - actinomycose is vaak de 'grote pretendent' van hoofd- en halsziekten genoemd, omdat de symptomen niet specifiek zijn en ook bij andere, veel vaker voorkomende aandoeningen kunnen voorkomen.
Referentie:
Maak een account aan om paginanotities toe te voegen
Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt