De psychiatrische formulering bestaat uit:
Een samenvatting van de belangrijkste kenmerken.
Differentiaal diagnose: Een lijst van alternatieven in volgorde van waarschijnlijkheid. Bij elke diagnose worden factoren voor en tegen een diagnose genoemd. Aan het eind van de lijst wordt de meest waarschijnlijke diagnose als conclusie vermeld.
Etiologie van de waarschijnlijke diagnose Predisponerende factoren, precipiterende factoren en in stand houdende (bestendigende) factoren. De redenen voor een predispositie worden vervolgens bekeken, meestal in chronologische volgorde om te laten zien hoe elke factor voortbouwt op de voorgaande.
Na etiologie: De conclusies over diagnose en etiologie worden samengevat met een lijst van openstaande problemen en een lijst van eventueel verder onderzoek. Positieve factoren kunnen ook worden vermeld.
Behandeling: Er wordt een beknopt behandelplan geschetst. Dit moet zowel sociale maatregelen als psychologische behandelingen en medicatie vermelden, samen met de rol van verpleegkundigen en ergotherapeuten.
Prognose: Het is verkeerd om verplichtingen te vermijden door een vage verklaring op te schrijven. Het is beter om een duidelijke voorspelling te doen, bijvoorbeeld: "Deze depressieve symptomen zouden snel moeten herstellen in het ziekenhuis, maar ze zullen waarschijnlijk terugkeren als ze weer stopt met haar medicatie." Als de voorspelling fout blijkt te zijn, kan de arts hiervan leren door deze te vergelijken met de werkelijke uitkomst.
Maak een account aan om paginanotities toe te voegen
Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt