Stotteren is een stoornis in het ritme en de vloeiendheid van de spraak.
Het komt ongeveer vier keer vaker voor bij mannen dan bij vrouwen en is meestal een kortdurende aandoening in de vroege stadia van de taalontwikkeling.
De oorzaak van stotteren is niet bekend. Hersenbeschadiging, angst en genetische factoren spelen in bepaalde gevallen een rol bij de ontwikkeling van stotteren.
Stotteren kan de vorm aannemen van het herhalen van lettergrepen of woorden, of van het blokkeren van de spraakproductie. Deze aandoening wordt meestal niet geassocieerd met een psychiatrische stoornis. Het kan echter wel stress en verlegenheid veroorzaken.
Bij jongere kinderen moet de aandacht worden afgeleid van het stotteren, in de verwachting van spontane verbetering. Bij oudere kinderen kan logopedie nodig zijn; er kunnen formele oefeningen, zoals syllable timed speech, worden aangeleerd.
Referentie
- Junuzovic-Zunic L, Sinanovic O, Majic B. Neurogeen stotteren: Etiologie, symptomatologie en behandeling. Med Arch. 2021 dec;75(6):456-461
Maak een account aan om paginanotities toe te voegen
Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt