Deze site is bedoeld voor zorgprofessionals

Go to /sign-in page

Je kunt nog 5 pagina's bekijken voordat je inlogt

Vergelijking tussen voedselverslaving en eetbuienstoornis

Vertaald vanuit het Engels. Toon origineel.

Auteursteam

Voedselverslaving is een voorbeeld van een stoornis in het gebruik van middelen.

 

Diagnostische criteria voor stoornis in het gebruik van middelen volgens DSM-5

Middelen worden vaak in grotere hoeveelheden of gedurende een langere periode gebruikt dan de bedoeling was.

Aanhoudend verlangen of vergeefse pogingen om het middelengebruik te verminderen of onder controle te krijgen.

Veel tijd wordt besteed aan activiteiten die nodig zijn om de stof te verkrijgen of te gebruiken of om te herstellen van de effecten ervan.

Craving, of een sterk verlangen of drang om de stof te gebruiken.

Terugkerend middelengebruik dat leidt tot het niet nakomen van belangrijke verplichtingen op het werk, op school of thuis.

Voortdurend gebruik ondanks aanhoudende of terugkerende sociale of interpersoonlijke problemen veroorzaakt of verergerd door de effecten van de drug.

Belangrijke sociale, beroepsmatige of recreatieve activiteiten worden opgegeven of verminderd vanwege het middelengebruik.

Terugkerend middelengebruik in situaties waarin het lichamelijk gevaarlijk is.

Het middelengebruik wordt voortgezet ondanks de wetenschap dat er sprake is van een aanhoudend of terugkerend lichamelijk of psychisch probleem dat waarschijnlijk door de stof is veroorzaakt of verergerd.

Tolerantie

De behoefte aan duidelijk grotere hoeveelheden van de stof om bedwelming of het gewenste effect te bereiken.

Duidelijk verminderd effect bij voortgezet gebruik van dezelfde hoeveelheid van de stof.

Ontwenning

Ontwenningssyndroom (verschilt per stof) Stof wordt ingenomen om ontwenningsverschijnselen te verlichten of te vermijden.

Overmatig gebruik van een bepaald voedingsmiddel en bepaalde stoffen wordt geassocieerd met eetbuien.

 

Vergelijking tussen eetbuienstoornis en voedselverslaving

Overeenkomsten tussen BED en voedselverslaving zijn onder andere:

1. Verminderde controle over consumptie

2. Aanhoudend gedrag ondanks negatieve gevolgen

3. Een verminderd vermogen tot onthouding of vermindering van het gedragspatroon dat leidt tot stoornis

4. Geassocieerd met verhoogde impulsiviteit van stoornis geassocieerd gedrag

5. Beide stoornissen geassocieerd met verhoogde comorbiditeit van angst/stemmingsstoornissen

Verschillen tussen BED en Voedselverslaving (Substance Dependence of a foodstuff or foodstuffs) zijn onder andere:

1. BED wordt geassocieerd met verhoogde bezorgdheid over vorm of gewicht, maar voedselverslaving niet

2. BED wordt geassocieerd met episodes van verstoord gedrag, terwijl bij voedselverslaving verstoord gedrag continu is

3. De diagnose BED specificeert dat consumptie moet plaatsvinden gedurende een discrete periode, maar bij voedselverslaving is dat niet het geval, terwijl er bij voedselverslaving sprake is van een subjectief gevoel van een zeurend verlangen naar bepaald(e) voedingsmiddel(en).

4. BED is geassocieerd eten dat optreedt ondanks dat je geen subjectieve honger voelt (hoewel de behoefte om te eten wel aanwezig is)

5. bij BED is de functie van eten het verminderen van mentale spanning (veroorzaakt door bijvoorbeeld verlegenheid door vorm en gewicht) terwijl bij voedselverslaving eten wordt gebruikt om hedonistische bevrediging te induceren (aangename psychofysiologische gevoelens)

6. bij BED komt overmatig eten meestal voor in eenzaamheid; terwijl bij voedselverslaving de aanwezigheid van andere mensen er niet toe doet, hoewel gezelschap overeten kan uitlokken

7. bij eetverslaving zijn er de typische kenmerken van verslaving: het fenomeen van tolerantie, het ontwenningssyndroom, het besteden van een bepaalde hoeveelheid tijd aan activiteiten die samenhangen met eten en het verwaarlozen of opgeven van andere activiteiten voor eten; terwijl deze bij BED niet aanwezig zijn.

8. De diagnose voedselverslaving legt meer nadruk op de bijdrage van de stof (bijv. verslavend potentieel van stoffen), de diagnose BED kijkt niet naar specifieke soorten of eigenschappen van geconsumeerd voedsel (alleen naar de hoeveelheid)

9. Therapieën voor voedselverslaving richten zich meestal op onthouding van de problematische stof, maar BED-behandelingen doen dat niet.

Referentie:

  • 1) Diagnostic and statistical manual of mental disorders. Vijfde editie (DSM-5). Washington: American Psychiatric Association; 2013.
  • 2) Curr Drug Abuse Rev. 2011 Sep; 4(3): 201-207

Gerelateerde pagina's

Maak een account aan om paginanotities toe te voegen

Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt

De inhoud hierin wordt uitsluitend ter informatie verstrekt en vervangt niet de noodzaak om professioneel klinisch oordeel toe te passen bij het diagnosticeren of behandelen van een medische aandoening. Raadpleeg een bevoegde arts voor de diagnose en behandeling van alle medische aandoeningen.

Volgen

Copyright 2026 Oxbridge Solutions Limited, een dochteronderneming van OmniaMed Communications Limited. Alle rechten voorbehouden. Elke verspreiding of vermenigvuldiging van de hierin opgenomen informatie is strikt verboden. Oxbridge Solutions ontvangt financiering uit advertenties, maar behoudt redactionele onafhankelijkheid.