Slechts 30-40% van het zink in de voeding is beschikbaar voor absorptie; het grootste deel gaat direct naar de feces door de nauwe associatie met verbindingen zoals vezels en fytaten.
Zink bindt zich aan een mucosale celmembraaneiwitreceptor. Via een actief transportmechanisme wordt het opgenomen in de cel. Binnen de enterocyt kan zink zich binden aan het eiwit metallothioneïne. Hierdoor kan het niet naar het bloed worden getransporteerd en komt het in plaats daarvan in de feces terecht door het afslijten van de slijmvliescel.
Zink dat zich niet bindt aan metallothioneïne kan zich verbinden met albumine of alfa-2-macroglobuline voor transport naar het bloed.
Door de synthese van metallothioneïne in enterocyten te variëren, is er dus een fysiologische manier om de hoeveelheid zink die in het bloed terechtkomt te reguleren.
Gerelateerde pagina's
Maak een account aan om paginanotities toe te voegen
Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt