diagnose van multiresistente tuberculose
De diagnose van MDR-TB vereist dat Mycobacterium tuberculosis-bacteriën worden gedetecteerd als het veroorzakende organisme en dat de resistentie tegen anti-TB-medicijnen wordt bepaald.
Dit wordt uitgevoerd door de bacteriën te isoleren door middel van een kweek en door geneesmiddelengevoeligheidstests (DST) uit te voeren met vaste of vloeibare media of door een door de WHO goedgekeurde moleculaire test uit te voeren om TB-DNA en mutaties die geassocieerd worden met resistentie op te sporen.
- fenotypische indirecte geneesmiddelengevoeligheidstesten
- gevoeligheidstests worden uitgevoerd op gekweekte isolaten van M. tuberculosis.
- een kweek vereist een lange tijdsperiode.
- fenotypische directe geneesmiddelengevoeligheidstests
- rechtstreeks testen op een klinisch monster (meestal een sputummonster)
- vanwege de snelle, niet-commerciële en goedkope aard is deze test geschikt voor omgevingen met beperkte middelen en een hoge tuberculoselast
- genotypische geneesmiddelengevoeligheidstest
- testen op de aanwezigheid van bekende resistentiemutaties die in verband worden gebracht met multiresistente tuberculose.
- Twee soorten genotypische tests zijn goedgekeurd door de WHO:
- moleculaire beacon-tests
- lijnprobe hybridisatietests.
Alle patiënten bij wie MDR-TB is vastgesteld, moeten bij voorkeur worden getest op XDR-TB (2)
Referentie:
Maak een account aan om paginanotities toe te voegen
Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt