Een fundamentele operatie in de behandeling van typische gespleten handen is die van het sluiten van de gespleten hand. In de praktijk wordt dit vaak gecombineerd met het vrijmaken van de eerste webruimte waar sprake kan zijn van syndacytlyl tussen de wijsvinger en duim en een adductiecontractuur van de spieren. Bij de meeste technieken wordt de huid van de spleet verplaatst om de eerste webruimte te verbreden. Spiercontracturen van de adductor pollicis of de eerste dorsale interosseus vereisen vrijlating van hun oorsprong of een 'ladder'-achtige doorsnede om te verlengen.
De meest gebruikte techniek voor het sluiten van de kloof is die van Snow en Littler. Een huidflap met de basis op het palmaire oppervlak wordt naar de eerste webruimte getransponeerd. Vaak is aanvulling met een huidtransplantaat nodig voor volledige resufacing van de eerste webruimte. Tegelijkertijd wordt het metacarpaal van de wijsvinger getransponeerd op de basis van het overgebleven metacarpaal van de middelvinger. Om translocatie mogelijk te maken, moet de eerste dorsale interossale spier volledig worden vrijgemaakt. Om verdere digitale divergentie na translocatie te voorkomen, kan versteviging tussen de metacarpalen worden bereikt door transversale metacarpale ligamentreconstructie met of zonder het creëren van nieuwe verbindingen tussen de flexor- of extensorpezen.
Een alternatieve techniek is die van Miura en Komada(1). Ook hier wordt de wijsvinger verplaatst naar de derde straal, maar met incisies langs de nieuwe eerste web en rond de wijsvinger die zich dorsaal uitstrekken naar de metacarpale basis. Hierdoor ontstaan zowel dorsale als palmaire flappen die met elkaar kunnen worden verbonden om de neiging tot necrose van enkele, langere kloofflappen aan de top te beperken.
Voor kleine kloven is er mogelijk weinig anders nodig dan het verwijderen van een hypoplastische middelste middenhandsbeentje, het creëren van de webcommissuur met een lokale flap en het construeren van intermetacarpale ligamenten met behulp van reservepezen, bijvoorbeeld de extrinsieke pezen aan de middelste straal. Ligamentreconstructie is van vitaal belang om te voorkomen dat de vingers die gecentraliseerd zijn rond de spleet te laat uit elkaar gaan staan.
Referentie: (1) Miura T, Komada T. (1979). Plast Reconstr Surg 64: 65-67.
Maak een account aan om paginanotities toe te voegen
Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt