Littekencontracturen komen meestal voor na brandwondenletsel. Het zijn verkorte (samengetrokken), hypertrofische littekengebieden. Ze ontstaan bij littekens die loodrecht gewrichten of huidplooien kruisen. Langdurige huidcontracturen kunnen leiden tot secundair onderliggend zacht weefsel zoals ligamenten en spieren. Dit laatste kan zeer moeilijk te behandelen zijn en actieve huidcontracturen moeten dan ook agressief worden behandeld.
De behandeling van littekencontracturen wordt meestal uitgevoerd door een multidisciplinair brandwondenteam. De behandeling kan bestaan uit spalken en fysiotherapie om een voldoende bewegingsbereik van de aangetaste gewrichten te behouden, of uit chirurgische ingrepen, zoals
- incisie- of excisiecontractuur met of zonder huidtransplantatie
- Z-plastie hermodellering van de contractuurband door tussenplaatsing van lokale flappen van omliggend, niet-aangetast zacht weefsel
- weefselexpanders - langzaam gevulde, geïmplanteerde onderhuidse ballonnen - om overtollige huid rondom de contractuur te creëren die vervolgens wordt opgevouwen nadat de contractuur is geëxcideerd
- regionale of vrije flapbedekking: het verplaatsen van een groot samengesteld weefselvolume naar de regio waar een grote contractuur is verwijderd of vrijgemaakt
Gerelateerde pagina's
Maak een account aan om paginanotities toe te voegen
Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt