Bloedingen en necrose worden vaak waargenomen bij vrouwen die aan eclampsie zijn overleden. Dit wijst eerder op een verminderde perfusie dan op mechanische schade door hoge bloeddruk. Vooral de hersenen, de lever, het hart, de nieren en de decidale vaten zijn aangetast.
De huidige gedachtegang is dat verminderde placentale perfusie door het bloed gedragen materialen vrijmaakt die endotheelceldisfunctie en daaropvolgende systemische ziekte veroorzaken. Endotheelschade veroorzaakt een verhoogde gevoeligheid voor normaal circulerende stoffen die druk uitoefenen, met name angiotensine II, wat leidt tot vaatvernauwing en verminderde perfusie. De activiteit van prostacycline I2, een krachtige vasodilatator en remmer van plaatjesaggregatie, is afgenomen, terwijl die van tromboxaan A2, een vasoconstrictor en promotor van plaatjesaggregatie, is toegenomen.
Er is een verlies van de normale endotheliale anticoagulantiefunctie en een toename van de procoagulantproductie die de stollingscascade activeert. Klinisch duidelijke DIC kan aanwezig zijn bij 10% van de vrouwen met ernstige pre-eclampsie, maar gevoeligere indicatoren van activering van de stollingscascade zoals trombocytopenie, lage concentraties antitrombine III en hoge concentraties trombine-antitrombine III kunnen op grotere schaal worden aangetoond.
Het verlies van vocht uit het intravasculaire compartiment gaat gepaard met het verlies van endotheelintegriteit.
Vasospasme en microtrombi verergeren de bestaande slechte placentale perfusie, waardoor de endotheelceldisfunctie verder wordt verstoord en de ziekte autoaccelereert.
Maak een account aan om paginanotities toe te voegen
Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt