Meting met dubbele energie röntgenabsorptiometrie
Dit is de "gouden standaard" voor het meten van botmineraaldichtheid en het wordt algemeen beschouwd als de beste manier om het fractuurrisico te beoordelen.
- het wordt gebruikt om de diagnose van osteoporose vast te stellen of te bevestigen, het toekomstige fractuurrisico te voorspellen en de doeltreffendheid van de behandeling te beoordelen door seriële beoordelingen uit te voeren (1)
- kan worden gebruikt om het botmineraalgehalte van het hele skelet of van een specifieke plaats te bepalen (2)
- de meest gemeten plaatsen zijn de lumbale wervelkolom (L1-L4) en de femurhals, waar de kans op osteoporotische fracturen het grootst is
- bij oudere mensen met scoliose, wervelmisvorming, osteofyten of extra-skeletale verkalkingen kan de nauwkeurigheid van de meting verminderd zijn. Bij deze mensen wordt de voorkeur gegeven aan de proximale femur (2)
- de BMD-waarden worden beïnvloed door zowel de botgrootte als de werkelijke dichtheid (2)
Vergelijkbare technologie is echter gebruikt, vaak in de context van onderzoek om botverlies in de pols te beoordelen bij aandoeningen zoals reumatoïde artritis waarbij peri-articulaire osteoporose optreedt.
De resultaten worden vaak weergegeven als een T-score of Z-score. Dit is enigszins verwarrend, maar het stelt de clinicus wel in staat om een beperkte beoordeling uit te voeren van iemands risico op een osteoporotische fractuur, rekening houdend met andere risicofactoren.
De Wereldgezondheidsorganisatie definieert osteoporose als een botmineraaldichtheid die meer dan 2,5 standaarddeviaties onder het gemiddelde van een jongvolwassene ligt (d.w.z. een t-score < -2,5). Deze definitie omvat echter een groot deel van de oudere bevolking en is zoals hierboven vermeld niet de enige overweging bij het bepalen van de behandeling.
Meting van de botmineraaldichtheid door DXA in de wervelkolom en heup moet worden uitgevoerd na beoordeling van het fractuurrisico bij patiënten bij wie behandeling tegen botontkalking wordt overwogen (3).
- Merk op dat er variatie is in het nut van BMD op verschillende plaatsen, waarbij BMD in de heup beter presteert dan BMD in de wervelkolom bij het voorspellen van osteoporotische fracturen.
Referentie:
- (1) Nationale Osteoporose Stichting 2010. Gids voor artsen voor de preventie en behandeling van osteoporose
- (2) Internationale Osteoporose Stichting en Nationale Osteoporose Stichting 2011. Osteoporose: belasting, gezondheidszorg en mogelijkheden in de EU. Een verslag opgesteld in samenwerking met de International Osteoporosis Foundation (IOF) en de European Federation of Pharmaceutical Industry Associations (EFPIA).
- (3) SIGN (juni 2020). Behandeling van osteoporose en het voorkomen van breuken
Gerelateerde pagina's
- Verstorende factoren bij het meten van botmineraaldichtheid
- Wanneer DEXA-meting niet geïndiceerd is
- Klinische indicaties voor botdensitometrie
- T-score in botmineraaldichtheidsmeting
- Z-score in botmineraaldichtheidsmeting
- Enkelenergetische röntgenabsorptiometrie
- Meting botmineraaldichtheid
- Controle-interval voor DEXA-scan bij osteoporosetherapie
- Osteoporose
- Botmineraaldichtheid (BMD)
- Fractuurrisicobeoordeling (welke patiënten beoordelen)
- Risicobeoordeling op breuken (hoe te beoordelen)
- Perifere röntgenabsorptiometrie bij de behandeling van osteoporose
- Lage botmineraaldichtheid bij mensen met anorexia nervosa
- Osteopenie
Maak een account aan om paginanotities toe te voegen
Voeg informatie toe aan deze pagina die handig is om bij de hand te hebben tijdens een consult, zoals een webadres of telefoonnummer. Deze informatie wordt altijd weergegeven wanneer je deze pagina bezoekt